Vorige week heeft de gemeenteraad een pijnlijk hoofdstuk afgesloten en tegelijkertijd ook weer niet. Om een aanwijzingsprocedure (feitelijk een ondertoezichtstelling door het ministerie) af te wenden is de gemeenteraad onlangs akkoord gegaan met de nieuwe regeling voor de hulp in het huishouden.

Het is natuurlijk veelzeggend dat de gemeente Katwijk onder druk van de staatssecretaris eindelijk de juiste richting is opgegaan. Vanaf oktober 2017 hebben (ook) kwetsbare Katwijkse burgers recht op een resultaatgerichte maatwerkvoorziening voor hulp bij de huishouding, wordt er ruim twee jaar inkomensbeleid via de bijzondere bijstand beëindigd en krijgen bestaande cliënten via een keukentafelgesprek eindelijk een zorgvuldige beoordeling van hun situatie.

Ik deel de ernstige bedenkingen van de oud-leden van de Adviesraad Sociaal Domein over de wethouder. Hoewel hij zijn omstreden uitspraak dat hij blij is met de wijzigingen in het WMO-beleid inmiddels heeft teruggenomen, is deze uitspraak wel tekenend. De manier waarop hij met de inmiddels oud-leden van de Adviesraad Sociaal Domein is omgesprongen is ronduit beschamend te noemen.

Op 15 juni 2016 vond een gedenkwaardige raadssessie plaats. De voorzitter van de Adviesraad, inspreker tijdens de sessie, werd onder vuur genomen door raadsleden en door de wethouder min of meer geschoffeerd. Een tenenkrommende vertoning omdat deze inspreker juist de enige in dat gezelschap was die het bij het rechte eind had. Dat was toen al bekend en met het terugfluiten van het College heeft staatssecretaris Van Rijn dit nog eens bevestigd. Begin juli stapte de Adviesraad zelfs in zijn geheel op vanwege de ramkoers van de wethouder.

Een paar zaken worden hiermee duidelijk. Ten eerste hebben kwetsbare burgers in de gemeente Katwijk binnen de context van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning in algemene zin niets gehad aan de gemeenteraad. Alle mooie woorden ten spijt. Ten tweede heeft de gemeenteraad zich in de luren laten leggen door de wethouder. Deels door kennelijk gebrek aan kennis en deels door ontzag voor wethouder Mostert. Ten derde blijkt dat de wethouder geen boodschap heeft aan iedereen die het niet met hem eens is. Als de staatssecretaris niet zou hebben gedreigd met een aanwijzingsprocedure, was ie er waarschijnlijk nog mee weggekomen ook.

Het betreffende raadsdebat was illustratief voor de tandeloze tijger die de gemeenteraad blijkt te zijn. Het is volstrekt ongeloofwaardig als een wethouder eerst vol bravoure afwijkend WMO-beleid verdedigt, om vervolgens de noodzakelijke wijziging – op straffe van onder toezichtstelling – in hetzelfde beleid te omarmen. Dat de gemeenteraad hier steken heeft laten vallen is zonneklaar. Dat is geen reden om de verantwoordelijke beleidsuitvoerder ermee te laten wegkomen. Het feit dat de wethouder steeds de raad heeft geïnformeerd over de (verkeerde) gang van zaken vind ik geen steekhoudend argument. Dat is gewoon een plicht van de wethouder. We kunnen andermaal vaststellen dat het dualisme in Katwijk niet veel voorstelt. Jammer!
Enige zelfreflectie voor College en Raad kan geen kwaad. Gelukkig zijn er op 21 maart 2018 weer gemeenteraadsverkiezingen. Ik wens de oud-leden van de Adviesraad Sociaal Domein een fijne comeback toe en de lokale democratie veel beterschap.

Comments

comments

DELEN

1 REACTIE

  1. Dank Constatijn voor deze column! Je slaat de spijker op zijn kop; gemeentraad Katwijk is een tandeloze tijger bang voor de dompteur.

Comments are closed.