KATWIJK – Ik moest het bericht drie keer lezen voordat tot me doordrong wat er nu eigenlijk stond. Afgelopen donderdag stond op de voorpagina van de Katwijksche Post een bericht over alcohol en drugsgebruik onder ambtenaren. Het blijkt dat de gemeente interne beleidsregels heeft opgesteld om tijdens kantooruren het alcohol en drugsgebruik onder ambtenaren onder controle te houden. Het betreft een aanvulling op het zogenoemde BRAVO-beleid, dat de gezondheid van werknemers moet bevorderen.

Een verrassend bericht, wat niet werd tegengesproken door de afdeling Communicatie van de gemeente Katwijk. Als het een broodjeaapverhaal zou zijn, was het ongetwijfeld direct tegengesproken. Dat was dus niet het geval. Nu was het vorige week wel Meivakantie en misschien was de gehele afdeling Communicatie met vakantie. Als dat het geval was, hoop ik niet dat er lokaal rampen gaan plaatsvinden in vakantietijd, maar dat verder terzijde.

Wat moeten we ons eigenlijk voorstellen bij het nieuws dat dit een serieus probleem is? Het nuttigen van drank en drugs vooraf, tijdens of na het werkoverleg? Is er sprake van meerdere ‘happy hours’ per week? Het nieuwsbericht was natuurlijk fnuikend voor de beeldvorming van het ambtelijk apparaat, waarbij ambtenaren het traditioneel toch al moeten ontgelden. Overigens, vergeet daarbij niet dat gemeentepersoneel dat werkzaam is bij bijvoorbeeld de Milieustraat ook ambtenaren zijn.

Goede kans dat het aanzien van de gemeente Katwijk als zodanig er niet door is gestegen maar dat weet ik niet zeker. Gelet op het strenge en soms onrechtvaardige alcoholbeleid voor sportclubs (zie affaire Valken ’68) wekt dit nieuwsbericht wel verbazing. Als inderdaad sprake is van een serieus probleem, wellicht ook bij de afdeling Handhaving, dan past enige bescheidenheid.

Toch bestaat de kans dat het een storm in een glas whisky, pardon water betreft. Wellicht is er een keer op de werkvloer net iets teveel gedronken, waaraan andere collega’s zich hebben gestoord. Als op basis van een enkel, niet al te ernstig incident een compleet nieuwe beleidsnota wordt opgesteld waarin de zaken worden aangedikt, lijkt dat op bezighoud-therapie. In dat geval vormt dat aanleiding om de werkdruk nog eens te onderzoeken.

Het kan ook zijn dat de angstcultuur, waarover eerder berichten in de pers zijn verschenen, de aanleiding vormt voor ambtenaren om naar de fles of naar de pillen te grijpen. In dat geval moeten we vaststellen dat het ambtelijk apparaat gewoon ‘ziek’ is en een onhoudbare situatie is ontstaan. Het uitblijven van een reactie van de gemeente en het feit dat de raadsfractie van KiesKatwijk vragen heeft gesteld, doet het ergste vrezen.

Hier ligt een schone taak voor het College, wat verantwoordelijk is voor het aansturen van het ambtelijk apparaat, om helderheid te verschaffen. In een tijd waarin het even niet lekker loopt met het ambtelijk apparaat, is iedere affaire er een te veel. Een angstcultuur verdwijnt niet zomaar en heeft duidelijk impact op het functioneren. Het helpt als het College eens pal gaat staan voor hun werknemers, een duidelijk verbeterplan gaat uitvoeren, regie gaat voeren en de kennelijke staat van het ambtelijk apparaat weet om te buigen naar een goed functionerende kennisorganisatie.

Comments

comments

DELEN

4 REACTIES

  1. Je zult maar ambtenaar zijn bij de gemeente Katwijk en er kan vrij op je worden ‘geschoten’ omdat het college niet ‘voor’ je gaat staan. Waarom bij de Katwijksche Post geen rectificatie geeist?

  2. “Mensen lachen naar je op straat, dat zie je in het westen niet.” (Burgemeester Visser van Twenterand in Tubantia) Zou dat met die angstcultuur te maken hebben? De columnisten in de KP en hier zijn in elk geval nogal vervaard.

  3. Top stukje. Van jou kunnen we tenminste leren hoe je spijkers op laag water zoekt, ik kan me voorstellen dat je ’s avonds in de spiegel kijkt en trots op jezelf bent dat je weer zo’n prachtige column hebt geschreven. Een koninklijke onderscheiding zou je niet misstaan, held zonder naam.

Comments are closed.