De Stichting Platform Gehandicaptenbeleid Katwijk, Rijnsburg, Valkenburg maakt zich sterk voor betere toegankelijkheid. Voor de achterban van dit Platform – mensen met een lichamelijke beperking, verstandelijke beperking of chronische ziekte – is rijden over straat of bezoek aan een instelling of winkel in onze gemeente al snel een tocht met hindernissen.

Ongeluk in een klein hoekje
Op dit punt is er inderdaad ruimte voor verbetering. Ook ouderen met een rollator, rolstoel of scootmobiel zie ik weleens tobben op straat. Een hoge stoep zonder verlaging om de straat over te steken, fietsen voor een winkel, te smalle deuren, slecht bestrate stoepen, slechte toegankelijkheid van openbare gebouwen, etc. etc. Het zal wel, denkt u misschien. Totdat u zelf in een rolstoel zit, achter een rollator loopt of andermans rolstoel duwt. Dan piept u wel anders, want inderdaad, het is soms echt een ‘gevecht’ om de plek van bestemming te bereiken. Bovendien, een ongeluk zit in een klein hoekje. Voor mensen met een beperking of ouderen kan een slecht bestrate stoep veel impact hebben. Op jonge leeftijd je heup breken is al erg, laat staan als je op leeftijd bent want de gevolgen kunnen verstrekkend zijn. Veel van dit soort ongemak kan worden voorkomen of anders snel worden aangepast. Een stratenmaker die verder kijkt dan z’n opdracht, een winkelier die maatregelen treft om de stoep schoon te houden, een invalidentoilet aanbieden (ook handig voor ouderen met een beperking), het verlagen van drempels, etc. etc.

Grote woorden
Het opstellen van een lokaal beleidsplan in het kader van ‘Agenda 22’ (22, door de Verenigde Naties opgestelde regels voor toegankelijkheid) lijkt me een goed idee. Het is eigenlijk verbazingwekkend dat de gemeente Katwijk met het onderwerp tot dusver niet veel heeft gedaan, als ik me niet vergis. Grote woorden genoeg, met teksten van traditionele collegepartijen als ‘omzien naar elkaar’, ‘oog voor de zwakkeren’, ‘duurzaamheid’ en ‘oog voor de kwetsbaren’. Dit heeft echter nog niet geleid tot enige daadkracht op het gebied van toegankelijkheid, met of zonder ‘Agenda 22’. Een stad als Utrecht, weliswaar een stad maar toch, is tien jaar geleden al begonnen met het daadwerkelijk toegankelijker maken van de stad. Overigens, helemaal verbazingwekkend is het feit dat weinig met verbetering van toegankelijkheid ook weer niet. Vorig jaar werd gesproken over de gebrekkige gastvrijheid in het centrum in Katwijk aan Zee als het gaat om toiletten. Het plaatsen van bewegwijzerborden om mensen naar een openbaar toilet te wijzen, was aanleiding voor discussie. En dat terwijl een bord plaatsen wel het minste is wat je als gemeente kunt doen. Opnieuw; grote woorden over gastvrijheid maar puntje bij paaltje moeilijk doen over bewegwijzerborden. Tja…

Hoewel een gemeente natuurlijk nooit helemaal ‘af’ is, hoop ik dat over drie jaar inderdaad stappen zijn gezet op het gebied van toegankelijkheid. Tevens hoop ik dat het Platform daarbij andere relevante belangengroepen uitnodigt om samen een vuist te maken tegen de hindernissen van vandaag. Wie weet, wellicht vormt over drie jaar het pleiten voor meer toegankelijkheid een open deur…

Comments

comments

DELEN